چرا اصلاحطلبان ناامیدند؟
اصلاحطلبان در سالهای گذشته بزرگترین پشتیبان حسن روحانی در مسائلی چون برجام بودند و اکنون به بزرگترین چالشی که یک جریان سیاسی میتواند بدان گرفتار شود، دچار شدهاند و آن بحران بیاعتمادی است.
در حالی کمتر از 9 ماه به انتخابات ریاست جمهوری 1400 مانده که جریان اصلاحطلب از ماهها قبل با مواضعی ضد و نقیض در مورد این انتخابات صحبت کرده است. طیفی از آنها که در انتخابات مجلس هم در مواجهه با عدم اقبال به اصلاح طلبان اساسا در انتخابات شرکت نکردند، اکنون نیز ساز عدم شرکت در انتخابات می زنند و عدهای نیز با موضع معتدل هم لیست دادند و هم در صحنه حاضر شدند ولی بیتوفیق بودند و الان هم موضعی تقریبا معتدل دارند.
با این حال یک چیز در پیشبینیهای آنان یکسان است و آن اینکه اصلاحطلبان معرکه 1400 را خواهند باخت.
* با جرثقیل هم نمی توان آن 24 میلیون نفر را به پای صندوق ها آورد
صادق زیباکلام در این خصوص میگوید:«اگر تغییر و تحول خاصی اتفاق نیفتد و با همین فضای سنگین شهریور 1399 وارد خرداد 1400 بشویم، جرثقیل هم نمیتواند حتی بخشی از آن 24 میلیون (رایدهندگان به روحانی در سال96) را به پای صندقهای رأی بیاورد».
اصلاح طلبان در سالهای گذشته بزرگترین پشتیبان روحانی در مسائلی چون امضای برجام بودند و اکنون به بزرگترین چالش که می تواند یک جریان سیاسی بدان گرفتار شود، دچار شدهاند و آن «بحران بیاعتمادی» است.
هرچند اصلاحطلبان با روشهای متعدد درصدد بازیابی این اعتماد هستند ولی آنچه امروز از زبان اصلاحطلبان شنیده میشود، واگذاری عرصه انتخابات در سال 1400 است.
اما محمد قوچانی عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران نگاه دیگری به دلیل فضای یأس و نا امیدی حاضر در اردوگاه اصلاح طلبان دارد. او بر این باور است که عملکرد خود اصلاح طلبان، به خصوص در دوره اخیر و با توجه به رایی که مردم به دولت، مجلس و شورای شهر داده بودند در این وضعیت اصلاحطلبان کم تاثیر نیست.
قوچانی معتقد است که «متاسفانه به دلیل سیاستی که خود اصلاح طلبان در سالهای گذشته تعریف کرده بودند و مواجههای که با قدرت داشتند، افرادی از آنها به قدرت رسیدند که این افراد، الزاما نماد آن گرایش اصلی اصلاحطلبی نبودند؛ یا در موقعیتهایی قرار داشتند که متاسفانه از موقعیتشان سوءاستفاده کردند، ناکارآمد بودند. این مورد هم بیشتر در درون خود جریان اصلاح طلبی بود که بعضی از کسانی که سابقهی راستگرایی داشتند و در این دوره کار اصلاح طلبانه انجام دادند، حتی از خود اصلاح طلبان هم بهتر عمل کردند و اصلاح طلبانی هم بودند که نتوانستند قدر موقعیتشان را بدانند و این یک افسردگی سیاسی به وجود آورده است».
البته به نظر میرسد به این مسئله باید حمایت بی چون و چرا و تمام و کمال جریان اصلاحات از دولتهای یازدهم و دوازدهم را هم اضافه کرد؛ در حدی که برای مثال همین اول مرداد سال قبل الیاس حضرتی عضو فراکسیون امید مجلس دهم به صراحت گفت که «حتی اگر لعن و نفرینمان کنید بازهم از روحانی حمایت میکنیم».
ارسال نظر
ارسال نظر